Het bekende patroon van uitstel
Ken je dat gevoel dat je wéét dat sporten goed voor je is, maar het gewoon niet lukt om er echt mee te beginnen? Elke week nam ik mezelf voor om weer te starten. Maandag zou “de dag” worden, tot er iets tussenkwam. De sportschool voelde als een drempel: te druk, te ver, of gewoon te veel gedoe. En zo schoof ik mijn goede voornemens steeds voor me uit.
Toch zat het me steeds meer dwars. Niet omdat ik per se wilde afvallen of iets moest bewijzen, maar omdat ik me futloos voelde. Mijn lichaam miste beweging, maar mijn hoofd was het vooral zat om steeds teleurgesteld te zijn in mezelf. Ik verlangde naar een routine die wél werkte. En toen kwam het idee: wat als ik het mezelf makkelijker zou maken?
Waarom ik besloot het anders aan te pakken
De omslag kwam niet op een dramatisch moment, maar op een doordeweekse ochtend toen ik me voor de zoveelste keer lusteloos en opgeblazen voelde. Ik stond in de badkamer, keek naar mezelf en dacht: “Zo hoeft het toch niet te blijven?” Het was geen haat naar mijn lichaam, maar een gemis aan verbinding ermee. Ik miste de energie die sporten me vroeger gaf.
Diezelfde dag dacht ik: waarom moet ik het sporten buiten de deur zoeken? Wat als ik het gewoon naar mij toehaal? Geen tijdsdruk, geen mensen om me heen, gewoon mijn eigen tempo. Het klonk ineens zo logisch: ik moest stoppen met mezelf forceren in een vorm die niet bij me paste. Misschien was een thuisgym geen ‘noodoplossing’, maar juist het begin van iets nieuws.
Mijn eerste stappen richting een thuisgym
Ik begon klein, letterlijk. Eerst maakte ik een hoekje vrij in de slaapkamer. Ik legde een matje neer dat al jaren stof lag te vangen en zette een oude spiegel erbij. Dat alleen al voelde als een soort mini-heiligdom voor mezelf. Geen dure apparaten, geen perfect Pinterest-plaatje. Gewoon een ruimte waar ik me kon bewegen zonder oordeel.
De eerste spullen die ik kocht waren een dumbbell set, een setje weerstandsbanden en een sporttop waar ik me lekker in voelde. Dat was het. Geen loopband of ingewikkelde toestellen. Mijn motto werd: gebruik wat je hebt en bouw het rustig uit. En eerlijk: dat maakte het ook mentaal veel laagdrempeliger om te starten.
Wat er veranderde (en waarom het werkte)
Wat ik niet had verwacht, was hoeveel verschil het maakte dat die drempel wegviel. Er was geen reistijd, geen ‘gedoe’ om erheen te gaan. Ik kon mijn workout starten binnen vijf minuten na het opstaan – in m’n pyjama als het moest. Die vrijheid voelde zó bevrijdend. Sporten werd ineens iets dat in mijn dag paste, in plaats van iets waar ik mijn hele planning voor moest omgooien.
En het mooiste? Ik begon het weer leuk te vinden. Niet elke sessie was intens of lang, maar elke beweging voelde als een overwinning. Het was niet meer “ik moet sporten”, maar “ik heb even tijd voor mezelf”. Dat veranderde alles. Mijn lijf werd sterker, maar mijn hoofd nog veel meer.
Mijn routine en kleine rituelen
Inmiddels sport ik gemiddeld drie keer per week, soms vaker als ik er zin in heb. Het zijn geen urenlange sessies – vaak 20 tot 30 minuten. Soms yoga, soms krachttraining met YouTube-filmpjes, en af en toe gewoon een dansfeestje op mijn favoriete muziek. De sleutel is: variatie én mildheid. Geen schuldgevoel als het een keer niet lukt, wel trots als het wél gebeurt.
Wat mij helpt om het vol te houden? Mijn sportkleding ’s avonds klaarleggen. Een vaste playlist waar ik energie van krijg. En mezelf vooraf al toestemming geven om te stoppen na tien minuten als het echt niet gaat – wat eigenlijk zelden gebeurt. Juist die zachtheid maakt dat ik het nu wél volhoud, terwijl streng zijn nooit werkte.
Voor elke vrouw die het sporten ‘even kwijt’ is
Als jij je herkent in dat gevoel van ‘ik wil wel, maar het lukt me niet’, weet dan dat je niet alleen bent. Het ligt niet aan jou. Soms moet je de omstandigheden gewoon zo aanpassen dat ze je gaan helpen in plaats van tegenwerken. En nee, je hoeft geen dure apparatuur of een complete ruimte. Wat je nodig hebt, is een hoekje voor jezelf en een beetje vertrouwen dat het mag groeien.
Ik vond mijn motivatie terug niet door harder te pushen, maar door zachter te worden voor mezelf. Door het sporten naar me toe te halen in plaats van mezelf ernaartoe te slepen. En dat gun ik jou ook. Dus als je twijfelt: begin klein, begin thuis, begin vandaag. 💛